Wstęp / Wszystko o nauce / ADHD
ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) lub zaburzenie hiperkinetyczne lub zaburzenie uwagi z nadpobudliwością to choroba obejmująca:
Trudności mają charakter przewlekły i nie są spowodowane zaburzeniami neurologicznymi, sensorycznymi, motorycznymi ani upośledzeniem umysłowym. Zaburzenia te występują 3-9 razy częściej u chłopców w porównaniu do dziewcząt, częstość występowania w populacji dzieci do 18 roku życia szacuje się na 3–18%. W 40–50% przypadków zespół ten utrzymuje się do wieku dorosłego.
Przyczyny to:
1. Genetyczne.
Badania wykazały, że ADHD ma podłoże genetyczne – mężczyźni z ADHD są 5 razy bardziej narażeni na to, że ich dzieci będą cierpieć na to zaburzenie.
2. Epigenetyka.
W porównaniu z genetyką odgrywają one znacznie mniejszą rolę, do najczęściej wymienianych wpływów zaliczają się:
Leczenie ADHD wymaga kompleksowego podejścia na poziomie współpracy rodziców z nauczycielami, psychologami, neurologami i psychiatrami. Środowisko rodzinne, w którym dziecko dorasta, jest kluczowe – dysharmonijne, niestabilne i zawodne relacje w rodzinie, zaniedbania, nieproporcjonalne kary i zdezorganizowany tryb życia mają negatywny wpływ. Dzieci mogą zareagować na to wszystko pogorszeniem zachowania.
Badając wpływ diety na ADHD, wykazano, że może ona wpływać na zachowanie i nastrój dzieci z ADHD, ale nie jest przyczyną.
Badania pokazują, że zmiany nawyków żywieniowych mogą redukować objawy tej choroby. Stwierdzono, że dzieci z ADHD często mają niezdrowe nawyki żywieniowe lub brak odpowiednich składników odżywczych. Ciekawym punktem widzenia, który wyznacza kierunek dalszych badań, jest podzielenie pojęcia diety na dwa główne formuły:
1. Zachodnia.
Ta formuła żywieniowa charakteryzuje się wysokim spożyciem:
Jednocześnie typowe jest minimalne spożycie owoców, warzyw i ryb.
2. Zdrowy.
Jest to model diety o wysokiej zawartości:
Wiąże się to z wyższą zawartością kwasów tłuszczowych omega-3, witamin z grupy B i błonnika, które są najczęściej wymienianymi czynnikami mającymi większy wpływ na objawy behawioralne.
Stwierdzono, że jedzenie według zachodniej formuły żywieniowej wiąże się z ponad dwukrotnie większym ryzykiem zdiagnozowania ADHD. Na tej podstawie opracowano również definicję dostosowań dietetycznych dla dzieci dotkniętych ADHD:
1. Regularność i odpowiednia wielkość porcji.
Układ nerwowy źle reaguje na długotrwałe głodzenie, zbyt małe lub odwrotnie duże porcje jedzenia. Największy wpływ mają wahania poziomu cukru we krwi, które objawiają się zmęczeniem i utratą koncentracji.
2. Dieta o niższych wartościach glikemicznych.
Dzieci z nawykiem spożywania dużych ilości cukru są zawsze niespokojne, agresywne i niezdolne do koncentracji przez dłuższy czas. Warto zatem zmodyfikować jadłospis tak, aby pokazywał niższe wartości indeksu i ładunku glikemicznego.
3. Białko odpowiedniej jakości.
Zasada ta nabiera szczególnego znaczenia w sytuacjach, gdy na poszczególnych etapach rozwoju dziecka dochodzi do długotrwałego zmniejszonej podaży białka. Będzie to miało negatywny wpływ nie tylko na rozwój fizyczny, ale także psychiczny.
4. Wystarczająca ilość błonnika.
Błonnik odgrywa tu rolę głównie w powiązaniu z mikroflorą jelitową, która odpowiada za większość produkcji serotoniny w organizmie.
5. Wystarczające źródła kwasów omega-3.
Tłuszcze Omega-3 mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie mózgu, u dzieci dotkniętych ADHD ich suplementacja wpływa pozytywnie.
6. Wystarczająca ilość witamin i minerałów.
Wielokrotnie stwierdzono, że u dzieci z ADHD występuje niższy poziom minerałów – głównie cynku, żelaza, magnezu, wapnia i fosforu. Jednocześnie wiemy, że witaminy z grupy B pomagają w tworzeniu neuroprzekaźników. Niedobór tych substancji może prowadzić do zaburzeń funkcji poznawczych (lęk, agresywność, zaburzenia snu).
7. Wystarczająca ilość przeciwutleniaczy.
Przeciwutleniacze poprawiają funkcje mózgu - koncentrację, pamięć, uczenie się i zdolności motoryczne.
8. Reżim picia.
Brak płynów powoduje odwodnienie organizmu, na co komórki mózgowe są bardzo wrażliwe. Prowadzi to do bólów głowy, drażliwości, a nawet zaburzeń psychicznych.
9. Używanie przypraw.
Szereg ziół i przypraw wspomaga pracę mózgu i chroni go przed różnymi zaburzeniami. Najczęściej cytowane to:
10. Unikanie niepożądanych substancji i żywności.
Badania konsekwentnie wskazują, że niektóre dodatki (barwniki, słodziki, konserwanty, wzmacniacze smaku) mają tendencję do sprzyjania typowym objawom ADHD.
Jednocześnie eksperymentuje się z dietami eliminacyjnymi, w ramach których usuwa się z diety pokarmy będące potencjalnymi alergenami, które mogą wpływać na nastrój i zachowanie dzieci:
Badania wykazały, że wyeliminowanie tych pokarmów doprowadziło do złagodzenia objawów u 70% dzieci z ADHD.
Mgr. Martin Jelínek
Robin Jastrzembski
Pana Martina Jelínka poznałem wiele lat temu na szkoleniach z nauk przyrodniczych suplementy diety. Każdy z jego wykładów był wielkim wzbogaceniem całości patrząc na zdrowy styl życia. Dlatego właśnie trafiłam na kurs Doradcy odżywiania i suplementacji, był dla mnie oczywistym wyborem w sprawie dalszego rozwoju. Najbardziej cenię sobie możliwość nauki w domu , tworzenie map myśli, formę każda lekcja przedstawiona profesjonalnie w formie zrozumiałej dla ogółu społeczeństwa publiczna i możliwość skontaktowania się w każdej chwili z panem Martinem Jelínkiem, kto jest gotowy pomóc. Dziękuję bardzo i polecam.
Tereza Mandová
Zacząłem interesować się dietą, kiedy próbowałem schudnąć i kiedy zacząłem zdawać sobie sprawę, że wszystko działa zupełnie inaczej niż to, co mi mówili różni dietetycy czy trenerzy fitness, a właściwie udało mi się schudnąć tylko dzięki temu, że zacząłem naprawdę jeść, zaczęło to interesować temat coraz częściej. Szukałam informacji na temat funkcjonowania organizmu, wpływu żywności i suplementów na organizm, ale niestety informacje ogólnodostępne były dość mylące i za każdym razem nieco inne. Wtedy natknąłem się na kurs Mgr. Jelínka – Konsultant ds. żywienia i suplementacji, który zaimponował mi swoją kompleksowością. Nie powiem, że interesowały mnie wszystkie tematy, ale po prostu powiedziałam sobie, że to część każdej szkoły, coś, czym się nie interesuje i nie cieszy, ale trzeba się tego nauczyć. Po kilku lekcjach kurs coraz bardziej mnie przekonuje, bo wszystko jest napisane jasno, zrozumiale i bardzo atrakcyjnie. Muszę bardzo podziękować panu Jelínkowi za wsparcie podczas kursu, gdy tylko czegoś nie byłam pewna, chętnie mi pomagał lub wskazywał właściwy kierunek. Choć obecnie nie mam ambicji pracować jako dietetyk, robię to dla zabawy i aby pomóc osobom w moim otoczeniu, planuję skorzystać z innych kursów i egzaminów państwowych Pana Jelínka.
MUDr. Pavel Dvorský
Jako chirurg z niepokojem obserwuję stale rosnącą tendencję zachorowań na choroby śmiertelne. Któregoś dnia uświadomiłam sobie, że dotyczy to także nas, lekarzy, i w statystykach odkryłam, że umieramy jeszcze wcześniej niż nasi pacjenci. Tego dnia zrozumiałam, że nawet my, lekarze, od dawna robimy „coś” źle i jeśli ja nic z tym nie zrobię, to już niedługo ja i moja rodzina powiemy komuś – „dlaczego ja”, jak często słyszę. My, lekarze intuicyjnie czujemy, że najwięcej długoterminowych i fatalnych w skutkach błędów tkwi w obszarze żywienia i stylu życia, jednak nasza duma i brak pokory nie pozwolą nam przyznać, że nie wiemy praktycznie nic na ten temat, bo nikt nauczył nas. Cały system edukacji medycznej całkowicie ignoruje tę kwestię. Postanowiłem to zmienić; dla siebie, swojej rodziny i „nowych”, nieoślepionych pacjentów. Instytut Edukacyjny ATAC Sp. s.r.o. za moją edukację w tym zakresie, gdyż należy ona do absolutnej czołówki tu i w Europie w zakresie praktycznego nauczania kompleksowo pojętego zdrowego stylu życia. Co więcej, w swoim „know-how” najlepiej łączy fakty wiarygodnych badań naukowych medycyny zachodniej z niezapomnianą mądrością medyczną starożytnych kultur Wschodu. Treść i poziom studiów znacznie przekroczył moje oczekiwania, a status „kursu” wynika z pewnością ze względów legislacyjnych, ponieważ znacznie bardziej przypomina studia uniwersyteckie. Lekcje są angażujące, edukacyjne, łatwe w obsłudze dla każdego, niezależnie od zawodu, wykształcenia, zajęcia. A to jest niezwykle ważne. Życzę każdemu, aby doświadczył radości z „własnego” odkrycia zdrowego sposobu życia, jaki ten instytut przynosi absolwentom. Jeśli odpowiedź miałaby także nieść przesłanie, zacząłbym od cytatów: „Jeśli człowiek jest zdrowy, pragnie wielu rzeczy, jeśli jest chory, pragnie tylko jednego. Zdrowie.” „Nierozsądnie jest kopać studnię tylko wtedy, gdy gardło ściska pragnienie”. I dodałabym: nigdy nie jest za późno, żeby zacząć kształcić się w tym obszarze. Zróbmy to dla siebie, swojej rodziny, a jeśli to możliwe, pomóżmy także innym. Swoją drogą to świetny sposób na zmianę świata na lepsze!