Wstęp / Wszystko o nauce / Zapalenie spojówek
Dysfunkcja pęcherzyka żółciowego to jedna ze współczesnych chorób, której przyczyną jest przede wszystkim nadmiar pożywienia i nieodpowiednia kompozycja jadłospisu. Najbardziej rozpowszechnionym problemem jest zapalenie pęcherzyka żółciowego, czyli kamica żółciowa.
Jego występowanie i rozprzestrzenianie się jest „ciekawe” – dotyka nie tylko zachodniej części cywilizacji, której dieta charakteryzuje się nadmiarem, jest także rozpowszechniona w krajach rozwijających się, gdzie większość populacji cierpi z powodu głodu (40-50% dorosłych w Europie). Częściej (2-3x) dotyka kobiety (po 40 roku życia), istnieje związek z wpływem estrogenu. W Czechach na kamicę żółciową cierpi ponad milion osób (43% kobiet i 28% mężczyzn po 50. roku życia).
Przyczyną zapalenia są niektóre mikroorganizmy wywołujące infekcję pęcherzyka żółciowego. Do pęcherzyka żółciowego dostają się:
- z jelita cienkiego ( Escherichia coli ),
- krew ( paciorkowce ).
Jednak kamienie żółciowe, które są złogami cholesterolu lub bilirubiny wapniowej, odgrywają kluczową rolę w rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego. Nawarstwia się przez wiele lat i zaczyna powodować problemy, gdy pozostaje w szyi pęcherzyka żółciowego i powoduje blokadę przepływu żółci. Stan taki objawia się stanem zapalnym, infekcją i bólem. Jeśli kamienie znajdują się w pęcherzyku żółciowym, stan ten nazywa się kamicą pęcherzyka żółciowego. Jeśli zlokalizowana jest w drogach żółciowych, mówimy o kamicy żółciowej. Rozmiar kamieni jest zwykle niewielki (w milimetrach), ale mogą urosnąć do kilku centymetrów. Różna jest także ich liczba.
Dokładne przyczyny powstawania kamieni żółciowych nie są znane, ale znamy czynniki, które w największym stopniu przyczyniają się do ich powstawania:
1. Genetyka.
2. Demografia.
W Europie Północnej i Środkowej oraz w Ameryce Północnej i Południowej częstość występowania kamieni żółciowych jest wysoka. Z kolei w Azji, Afryce i na Pacyfiku jest on stosunkowo niski.
3. Wiek.
Ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych wzrasta wraz z wiekiem u obu płci, diagnozę najczęściej ustala się w latach 50. i 60. XX wieku.
4. Płeć.
Częściej dotknięte są kobiety. Zwiększone powstawanie kamieni w okresie dojrzewania i ich zmniejszenie po menopauzie można wytłumaczyć zmianami hormonalnymi (głównie estrogenami i progesteronem).
5. Ciąża.
Ryzyko znacznie wzrasta w przypadku kobiet, które miały trzy lub więcej ciąż. Ryzyko rozwoju jest mniejsze, jeśli pierwsza ciąża nastąpi po 30. roku życia.
6. Leczenie hormonalne.
W przypadku stosowania starszego rodzaju antykoncepcji hormonalnej ryzyko rozwoju kamicy żółciowej jest 2-2,5 razy większe. Podobnie ryzyko wzrasta w przypadku menopauzy podczas leczenia estrogenami oraz u mężczyzn chorych na raka prostaty leczonych estrogenami.
7. Otyłość.
U osób otyłych ryzyko zachorowania jest 3-4 razy większe niż u osób w tym samym wieku z prawidłową masą ciała. Do 6 razy częściej u osób chorobliwie otyłych.
8. Diety redukcyjne.
Prześledzono także związek zwiększonego tworzenia się kamieni żółciowych podczas szybkiej utraty wagi – kamienie tworzą się u około połowy osób odchudzających się.
9. Warunki zdrowotne.
Są to najczęściej:
10. Leki.
Najbardziej znane jest działanie niektórych środków hipolipidemicznych, które zwiększają nasycenie żółci cholesterolem lub zakłócają krążenie kwasów żółciowych.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego dzieli się na:
1. Ostry (krótkoterminowy),
2. Chroniczne (długotrwałe).
Zapalenie objawia się zwykle gorączką i bólem w okolicy pęcherzyka żółciowego, często występują nudności i wymioty.
Leczenie zapalenia polega na:
- dieta,
- stosowanie okładów z lodu,
- stosowanie leków hamujących skurcze pęcherzyka żółciowego,
- przy chirurgicznym usunięciu pęcherzyka żółciowego (cholecystektomia).
Jeśli chodzi o dostosowanie diety w przypadku problemów z pęcherzykiem żółciowym, rozróżnia się, czy jest to ostry stan zapalny, czy przewlekła faza problemu. Dieta pęcherzyka żółciowego w ostrej fazie obejmuje rygorystyczne zasady. W przypadku przebiegu przewlekłego są one jednak znacznie łagodniejsze, leczone są:
1. Bilans energetyczny.
Spożycie energii powinno być zrównoważone z produkcją, reżim redukcyjny zalecany jest tylko osobom otyłym.
2. Regulacja ilości i jakości tłuszczów.
Preferowane są tłuszcze pochodzenia roślinnego, aby zapewnić odpowiednie proporcje kwasów tłuszczowych jednonienasyconych i wielonienasyconych. Aby zachować ich stabilność, zaleca się unikać znacznych obróbek cieplnych. Jednocześnie eliminowane są źródła spalonych tłuszczów.
3. Częstotliwość posiłków.
Najlepszą profilaktyką zapalenia pęcherzyka żółciowego jest regularne opróżnianie jego zawartości. Dlatego preferowana jest regularność w rozkładzie codziennych posiłków i większa liczba mniejszych porcji.
4. Dobór odpowiednich gruntów i ich dostosowanie.
Jedzenie jest przygotowywane w taki sposób, aby niepotrzebnie nie podrażniało układu trawiennego. Należy zatem unikać niektórych pokarmów zawierających twardą skórkę, części zdrewniałe, nasiona lub jądra, a także ostrych przypraw, skoncentrowanych źródeł cukru, soli, kwasów, alkoholu lub CO2.
Często nieodpowiednie są także mocne buliony i buliony mięsno-kostne, skórki powstałe podczas pieczenia, zbyt gorące lub odwrotnie zimne potrawy i napoje.
Mgr. Martin Jelínek
Iva Klozová
Od dłuższego czasu zajmuję się zdrowym trybem życia na poziomie laika. Z biegiem czasu chciałam dalej kształcić się w tym kierunku i szukałam jak i gdzie uzupełniać swoją wiedzę z zakresu żywienia. Choć w Internecie jest mnóstwo informacji na ten temat, to jednak człowiek się w tym gubi i nie wie, co jest słuszne, a co nie. Zgłosili się do mnie kursy pana Jelínka, które zakończyły się certyfikatem, ponieważ chciałabym zawodowo pracować w tej dziedzinie i pomagać ludziom czuć się zdrowo i cieszyć się jedzeniem bez obawy, że przytyje. Zajęcia prowadzone przez pana Jelínka są bardzo dobrze zaprojektowane, pomogły mi zrozumieć zagadnienie w nieco innym świetle i szerszym kontekście. Zdecydowaną większość zdobytej wiedzy udało mi się zastosować w praktyce. Zajęcia prowadzone są bardzo praktycznie i funkcjonalnie, doceniam także możliwość indywidualnego tempa nauki. Bardzo zainteresowała mnie praca nad układaniem jadłospisu i bardzo spodobała mi się przejrzysta analiza produktów spożywczych z podziałem na poszczególne grupy, co pomogło mi sprecyzować jak powinna wyglądać urozmaicona dieta oraz z jakich produktów powinien składać się ogólny jadłospis, jakie zasady powinien należy przestrzegać i jakie parametry składników odżywczych z makro i mikroelementów powinna uwzględniać zbilansowana, zróżnicowana dieta. Chciałbym także podziękować Mistrzowi Jelínkowi za okazaną mi pomoc i pomoc, gdy nie zrozumiałem jakiegoś tematu oraz za szansę pomocy innym osobom na drodze do zdrowszego trybu życia. Z pewnością gorąco polecam wszystkie kursy, w których uczestniczyłem.
Mgr. Janka Blažejová
Zdrowym odżywianiem zainteresowałam się po zdiagnozowaniu u mnie nietolerancji histaminy. Początki były bardzo trudne, wręcz krytyczne. Sytuacja wymagała ponownej oceny nie tylko diety jako takiej, ale całego stylu życia. Wpadałam w błędne koło i co najgorsze nie widziałam rozwiązania, co też prowadziło do stanów lękowych i depresji. Podjęcie radykalnej i natychmiastowej zmiany przyniosło sukcesy, porażki i rozpacz. Stan ten bardzo utrudniał życie nie tylko mnie, ale i mojej rodzinie, a przede wszystkim był nie do zniesienia. W końcu zaakceptowałem tę chorobę jako część życia. Z pomocą najbliższych zrozumiałam, że „płacz” nie pomoże, że to nie jest właściwa droga, że jedyną drogą jest racjonalne myślenie i przede wszystkim działanie. Ponieważ nie było wówczas jeszcze wielu informacji na ten temat, zaczęłam zbierać informacje na temat wpływu diety na zdrowie. Pierwszą informacją o tym, czym właściwie jest HIT, była broszura MUDr. Hrubiszka. Przemyślałem treść i stopniowo zdałem sobie sprawę, że nie chodzi tylko o to, co spożywam, jakie surowce i żywność mogę, a czego nie mogę spożywać, ale także o to, w jaki sposób te surowce są uprawiane, jak są przetwarzane, skąd pochodzą, czy zawierają dodatki, różne aromaty, konserwanty itp. Stopniowo ten obszar żywienia tak mi przypadł do gustu, że zaczęłam szukać literatury, fachowych artykułów na różne tematy związane z jedzeniem, różnymi kierunkami leczenia alternatywnego. Aby lepiej zrozumieć i poszerzyć swoją wiedzę na temat zdrowego odżywiania i jego wpływu na zdrowie człowieka zdecydowałam się na udział w kursie poświęconym zdrowemu odżywianiu i zdrowemu trybowi życia. Z oferty internetowej najbardziej zainteresował mnie 6-miesięczny kurs online Konsultant ds. żywienia i suplementacji instytutu ATAC, spol. z r. pod kierunkiem mgr. Martin Jelínek, który jest absolutnie najlepszy. Kurs jest na wysokim poziomie, treść poszczególnych zajęć jest przejrzysta, opisuje dane zagadnienie. Ważne są mapy mentalne i gra ZOF. Treść kursu zapewnia powiązanie wiedzy na temat zdrowego odżywiania i holistycznego postrzegania z kompleksowym spojrzeniem na byt jako taki, czego nie znalazłam na żadnym kursie. Doceniam podejście Pana Martina Jelínka, który jest prawdziwym profesjonalistą, zawsze chętnym do udzielenia porady. Cenię sobie możliwość dalszej współpracy nawet po ukończeniu kursu, możliwość zasiadania w radzie doradczej dla absolwentów oraz możliwość dalszej edukacji. Dzięki temu kursowi mogę przekazać zdobytą wiedzę i doświadczenie z własnej wiedzy tym, którzy tego potrzebują. Wielkie dzięki.
Ing. Marcela Krejčířová
Szukając odpowiedniego kursu z zakresu zdrowego odżywiania doceniłam możliwość studia online, które umożliwiły mi ukończenie kursu, jednocześnie opiekując się dwójką małych dzieci – zasada ciągłych testów zmuszała osobę do ciągłej nauki. Tematem zdrowego odżywiania interesuję się już od dawna, ale dopiero później po ukończeniu kursu uporządkowałem w głowie zdobyte informacje i uzyskałem je niezbędny przegląd. Naprawdę doceniam możliwość poznania różnych ludzi alternatywne sposoby odżywiania, a także możliwość konsultacji z lektorem. Teraz Zastanawiam się, jaki kurs wybiorę jako następny.