Układ odpornościowy

Odporność to naturalna zdolność organizmu do rozpoznawania patogenów i przeciwstawiania się im. W żargonie zawodowym zarazki nazywane są antygenami (= generatorem przeciwciał ). Są to substancje, które pochodzą ze środowiska zewnętrznego lub powstają bezpośrednio w organizmie. Najczęściej są to wirusy, bakterie, pasożyty, grzyby, komórki nowotworowe. Powodują one tak zwaną reakcję immunologiczną (= reakcję), tj. procesy, w wyniku których organizm reaguje na spotkanie z tymi zarazkami.
Jeśli antygen jest pochodzenia zewnętrznego i może wywołać niewłaściwą reakcję immunologiczną (= alergiczną) u wrażliwej osoby, nazywa się go alergenem.
Dlatego układ odpornościowy można po prostu opisać jako mechanizmy obronne organizmu. Nazywa się go układem, ponieważ składa się z sieci komórek (białych krwinek) , tkanek (szpiku kostnego) i narządów (grasicy, śledziony, węzłów chłonnych), które współpracują ze sobą (w celu obrony organizmu przed atakami). przez „najeźdźców”). W normalnych okolicznościach (= u zdrowej osoby) układ odpornościowy jest na tyle inteligentny, że rozpoznaje to, co może zaszkodzić naszemu zdrowiu, jako szkodliwe i robi wszystko, co w jego mocy, aby wyeliminować czynnik szkodliwy. A jednocześnie potrafi rozpoznać to, co nieszkodliwe i odpuścić. Powszechnie przedstawia się dwa podstawowe mechanizmy odpornościowe:

1. Odporność wrodzona.
Określane również jako nieadaptacyjne lub niespecyficzne. Bardzo szybko reaguje na zarazki. Głównymi narzędziami odporności nieswoistej są przede wszystkim:
- fagocytoza,
- funkcja „naturalnych zabójców” ( komórek NK ),
- efekt dopełnienia.

2. Odporność nabyta.
Nazywany także adaptacyjnym lub specyficznym. Są to mechanizmy powstające w procesie rozwoju (tzn. układ odpornościowy uczy się rozróżniać antygeny i specyficznie na nie reagować). Proces ten tworzy pamięć immunologiczną, czyli stan, w którym w komórkach powstaje ślad pamięciowy po napotkaniu nieznanego antygenu. Dzięki temu zjawisku układ odpornościowy uczy się coraz wydajniej pracować. Proces inicjowania nabytej odpowiedzi immunologicznej trwa znacznie dłużej niż odpowiedź wrodzona, średnio 3-7 dni. Odporność swoista dzieli się dalej na przeciwciałową (białe krwinki są w stanie wytworzyć dużą liczbę swoistych przeciwciał po aktywacji przez antygen) i komórkową (limfocyty intensywnie niszczą grzyby, pasożyty, wirusy, komórki nowotworowe i obce tkanki).

Na zdolność odpornościową organizmu wpływa wiele czynników. Do tych, które powinny nas najbardziej zainteresować (w dużej mierze także dlatego, że na większość z nich mamy ciągły wpływ) należą:
- ogólny stan zdrowia,
- jakość żywienia,
- stres fizyczny i psychiczny,
- tryb uśpienia,
- jakość środowiska,
- pora roku,
- wiek.

Wpływ diety na odporność

Dieta ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego. Rolę pełnią:
- Ilość,
- Zawartość energii,
- Zawartość składników odżywczych,
- Reprezentacja substancji antyżywieniowych,
- Sposób przygotowania posiłku,
- Jakość użytej żywności.

Koncepcja diety, obejmująca stosowanie odpowiednich i wysokiej jakości suplementów diety, ma zdolność usprawnienia pracy układu odpornościowego. W diecie znajdują się substancje, które mogą wspomagać, ale także hamować aktywność białych krwinek lub bezpośrednio pracę narządów i tkanek tworzących odporność jako całość. W społeczeństwie rośnie liczba osób, których odporność jest osłabiona na skutek nieprawidłowego trybu życia. Odpowiednio skomponowany jadłospis może znacząco pomóc im w ustaleniu równowagi. Zwiększa się jednak także liczba osób, które bezpośrednio cierpią na jakiś rodzaj dysfunkcji układu odpornościowego – najczęściej są to alergie i nietolerancje pokarmowe, w tym HIT (nietolerancja histaminy).