Wstęp / Wszystko o nauce / Układ odpornościowy
Odporność to naturalna zdolność organizmu do rozpoznawania patogenów i przeciwstawiania się im. W żargonie zawodowym zarazki nazywane są antygenami (= generatorem przeciwciał ). Są to substancje, które pochodzą ze środowiska zewnętrznego lub powstają bezpośrednio w organizmie. Najczęściej są to wirusy, bakterie, pasożyty, grzyby, komórki nowotworowe. Powodują one tak zwaną reakcję immunologiczną (= reakcję), tj. procesy, w wyniku których organizm reaguje na spotkanie z tymi zarazkami.
Jeśli antygen jest pochodzenia zewnętrznego i może wywołać niewłaściwą reakcję immunologiczną (= alergiczną) u wrażliwej osoby, nazywa się go alergenem.
Dlatego układ odpornościowy można po prostu opisać jako mechanizmy obronne organizmu. Nazywa się go układem, ponieważ składa się z sieci komórek (białych krwinek) , tkanek (szpiku kostnego) i narządów (grasicy, śledziony, węzłów chłonnych), które współpracują ze sobą (w celu obrony organizmu przed atakami). przez „najeźdźców”). W normalnych okolicznościach (= u zdrowej osoby) układ odpornościowy jest na tyle inteligentny, że rozpoznaje to, co może zaszkodzić naszemu zdrowiu, jako szkodliwe i robi wszystko, co w jego mocy, aby wyeliminować czynnik szkodliwy. A jednocześnie potrafi rozpoznać to, co nieszkodliwe i odpuścić. Powszechnie przedstawia się dwa podstawowe mechanizmy odpornościowe:
1. Odporność wrodzona.
Określane również jako nieadaptacyjne lub niespecyficzne. Bardzo szybko reaguje na zarazki. Głównymi narzędziami odporności nieswoistej są przede wszystkim:
- fagocytoza,
- funkcja „naturalnych zabójców” ( komórek NK ),
- efekt dopełnienia.
2. Odporność nabyta.
Nazywany także adaptacyjnym lub specyficznym. Są to mechanizmy powstające w procesie rozwoju (tzn. układ odpornościowy uczy się rozróżniać antygeny i specyficznie na nie reagować). Proces ten tworzy pamięć immunologiczną, czyli stan, w którym w komórkach powstaje ślad pamięciowy po napotkaniu nieznanego antygenu. Dzięki temu zjawisku układ odpornościowy uczy się coraz wydajniej pracować. Proces inicjowania nabytej odpowiedzi immunologicznej trwa znacznie dłużej niż odpowiedź wrodzona, średnio 3-7 dni. Odporność swoista dzieli się dalej na przeciwciałową (białe krwinki są w stanie wytworzyć dużą liczbę swoistych przeciwciał po aktywacji przez antygen) i komórkową (limfocyty intensywnie niszczą grzyby, pasożyty, wirusy, komórki nowotworowe i obce tkanki).
Na zdolność odpornościową organizmu wpływa wiele czynników. Do tych, które powinny nas najbardziej zainteresować (w dużej mierze także dlatego, że na większość z nich mamy ciągły wpływ) należą:
- ogólny stan zdrowia,
- jakość żywienia,
- stres fizyczny i psychiczny,
- tryb uśpienia,
- jakość środowiska,
- pora roku,
- wiek.
Dieta ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego. Rolę pełnią:
- Ilość,
- Zawartość energii,
- Zawartość składników odżywczych,
- Reprezentacja substancji antyżywieniowych,
- Sposób przygotowania posiłku,
- Jakość użytej żywności.
Koncepcja diety, obejmująca stosowanie odpowiednich i wysokiej jakości suplementów diety, ma zdolność usprawnienia pracy układu odpornościowego. W diecie znajdują się substancje, które mogą wspomagać, ale także hamować aktywność białych krwinek lub bezpośrednio pracę narządów i tkanek tworzących odporność jako całość. W społeczeństwie rośnie liczba osób, których odporność jest osłabiona na skutek nieprawidłowego trybu życia. Odpowiednio skomponowany jadłospis może znacząco pomóc im w ustaleniu równowagi. Zwiększa się jednak także liczba osób, które bezpośrednio cierpią na jakiś rodzaj dysfunkcji układu odpornościowego – najczęściej są to alergie i nietolerancje pokarmowe, w tym HIT (nietolerancja histaminy).
Mgr. Martin Jelínek
Ing. Lenka Pokorná
Nauka w internetowym kursie dotyczącym żywienia dziecka była dla mnie bardzo przyjemna. Z jednej strony mogłem wybrać tempo studiowania kursu, ale mogłem też usłyszeć pewne informacje bezpośrednio od Pana Mgr. Jelínka w swoich filmach i wykładach. Od kilku lat zajmuję się żywieniem dzieci, ale kurs pozwolił mi uzyskać odpowiedzi na niektóre „podchwytliwe i dyskutowane w mediach” pytania. Dziękuję również Panu Jelínkowi za możliwość skorzystania z poradni także po zakończeniu kursu.
Tereza Krutilová
Jako mama dwójki dzieci czułam się źle już po pierwszej ciąży stałe ciśnienie. Starałem się zapewnić sobie i mojej rodzinie to, co najlepsze nawyków żywieniowych, jednocześnie prowadząc dzieci do zdrowego stylu życia. DO ani ogromna ilość studiowanej literatury, ani medialny „masaż” celowo skierowany do kobiet w ciąży lub karmiących matek oraz ich sumienie. Niczego nie byłem pewien i raczej to było w mojej głowie wielkie zamieszanie. Na kursie Żywienie Dziecka, a następnie jako Konsultant Żywieniowy nie tylko wszystko wyjaśniła, ale zyskała świetny ogląd, a przede wszystkim przegląd tego problem, ale nastąpiła zasadnicza zmiana w moim sposobie myślenia i sposobie myślenia rozumowanie. Osobiście czuję się świetnie, nie tylko dlatego, że kilogramy spadają, ale Najbardziej doceniam to, że mam zdrowe dzieci. Po kilku latach cierpień na stany zapalne płuca, moje dzieci są całkowicie zdrowe i szczęśliwe, a tym samym cała moja rodzina. Dziękuję za to naszemu znakomitemu wykładowcy mgr. Najbardziej wdzięczny Jelínkowi. doceniam to jego profesjonalizm i 100% zaangażowanie, z jakim traktował wszystkich przez cały czas trwania kursu oddany i nadal poświęca. Dużą korzyścią jest możliwość dalszej współpracy i v wreszcie nawiązanie nowych (i nie tylko) przyjaźni zawodowych z innymi studenci kursu. Dziękuję za to wszystko i gorąco polecam skorzystanie z kursów!
Marta Ledinská
Moją naturą zawsze było „rozmawianie” z każdym jedzeniem, aż nadszedł czas, aby nadać mojemu hobby znaczek. W naszej małej „Czechosłowacji” są wysokiej jakości nauczyciele żywienia, jak szafran, a pan Jelínek jest po prostu seksowny. Jego kursy charakteryzują się wysoką jakością nauczania i są dostępne dla każdego ucznia. Kocha to co robi, nie sprzedał się żadnej fali żywieniowej czy koncernowi spożywczemu. Jako jedna z nielicznych prowadzi studentów do wypełnienia luki pomiędzy filozofią Zachodu i Wschodu, a ja mogłam to wszystko praktycznie połączyć tworząc menu. Dopiero wtedy można zrozumieć, że papier wytrzyma wszystko, ale rzeczywistość jest wyzwaniem.